Z tych względów owa słynna podróż Forstera nie powinna być w Polsce obca: wynikające z niej i oparte na niej jego wykłady wileńskie są także w pewnym stopniu przyczynkiem do historii nauki polskiej. kredyty bez zaświadczeń o zatrudnieniu
Do wczesnych powiązań polskich z okresem wielkich odkryć na Oceanie Spokojnym można zaliczyć również fakt przetłumaczenia Dziennika sławnego żeglarza i odkrywcy Abla Tasmana 9 przez głośnego orientalistę Karola G. Wojde (4 VII 1725-9 V 1790), o którym była mowa w rozdziale o Afryce (zob. s. 201-202). Wojde (czy Wojda?) 10 otrzymał ten dziennik od J. Banksa wspomnianego na stronie 202. Jak mówi notatka na tejże stronie Wojde interesował się bardzo podróżami, czego dowodem jest nie tylko przetłumaczenie na angielski wspomnianego wyżej Dziennika, jego prace afrykanistyczne, przyjaźń ze słynnymi podróżnikami, jak Banks i Forsterowie, lecz również fakt zrecenzowania przez niego pracy J. D. Mi-chaelisa o drodze lądowej do Indii. Wypowiadał się też na temat archeologii Palmiry (?Archeologia", t. VI, s. 130-132). Pod koniec życia został kustoszem w bibliotece British Museum i na tym stanowisku zmarł. Był członkiem Royal Society oraz Society of Arts.
| |
|